Lords of the North
CROWDFUNDING
ZAPOWIEDŹ
- Autor:
- Aleksander Jagodziński
- Szczegóły:
- graczy: 1-4 | wiek: 14+ | czas: 90 min
- Wydawnictwo:
- Phalanx
- Premiera:
- Nieustalony 2027 r. (zapowiedź)
- Linki:
Lords of the North to konkurencyjna gra strategiczna o wpływach, ekspansji i wojnie, osadzona w surowym średniowiecznym świecie północnej Europy. Gracze obejmują kontrolę nad jednym z czterech stronnictw: Zakonem Krzyżackim, Litwą, Nowogrodem albo Bałtami i rywalizują o dominację nad podzieloną na trzy sektory mapą. Zwycięstwo wymaga nie tylko rozbudowy własnych ziem, ale również umiejętnego gospodarowania autorytetem, zasobami, armią i wpływami. Każda decyzja może poprawić pozycję gracza, ale jednocześnie przybliża region do kolejnego otwartego konfliktu.
Podstawą rozgrywki są karty Akcji zagrywane do jednego z trzech sektorów. W swojej turze gracz wybiera kartę, korzysta z premii związanej z danym sektorem, może uruchomić wydarzenie, a następnie wykonuje działania związane z jedną z trzech dziedzin: Religią, Rozwojem albo Władzą. Każda z nich oferuje kilka możliwości i pozwala rozwijać państwo w innym kierunku. Religia pomaga zwiększać morale, budować obiekty sakralne, rozszerzać wpływy i wzmacniać autorytet. Rozwój pozwala zakładać wsie, tworzyć szlaki handlowe i zwiększać dochody. Władza służy natomiast wznoszeniu fortyfikacji i miast, rekrutowaniu wojsk oraz przygotowywaniu się do przyszłych starć.
Kluczowe znaczenie ma rozmieszczanie budynków i ludności. Kontrolowanie większej liczby tych elementów w danym obszarze zapewnia Dominację, która podczas rozliczenia sektora przynosi punkty zwycięstwa. Dodatkowe korzyści można uzyskać dzięki połączeniu danego obszaru szlakiem handlowym. Remisy rozstrzyga pozycja na torze Autorytetu, dlatego nawet działania niezwiązane bezpośrednio z ekspansją mogą później przesądzić o kontroli nad spornym terytorium.
Napięcie rośnie wraz z dokładaniem kolejnych kart Akcji do sektorów. Po osiągnięciu określonego limitu następuje Przesilenie i sektor jest rozliczany. Najpierw przyznawane są punkty za Dominację, a następnie może dojść do Wojny pomiędzy graczami, którzy zaznaczyli swoją obecność w danym sektorze. Do walki wysyłane są jednostki z armii rezerwowej oraz znaczniki Morale, ale liczba wystawionych sił zależy od poziomu Autorytetu i posiadanej żywności. Miasta oraz obiekty religijne wpływają dodatkowo na liczbę rzucanych kości, a uzyskane wyniki decydują o kolejności i punktach zdobytych w starciu.
Wojna ma trwałe konsekwencje. Po ustaleniu wyniku gracze zadają przeciwnikom straty, które mogą dotknąć nie tylko jednostki, lecz także budynki, ludność i wsie. Ocalałe oddziały można przywrócić do armii za złoto, natomiast pospolite ruszenie przepada bezpowrotnie. Jeśli po walce w danym obszarze nie pozostanie żadne miasto, teren zostaje zrujnowany. Dzięki temu każdy konflikt zmienia układ sił na mapie i może otworzyć nowe możliwości albo przekreślić wcześniejsze inwestycje.
Partia może zakończyć się na kilka sposobów: gdy któryś z graczy zdobędzie 21 punktów zwycięstwa, gdy wybuduje wszystkie swoje miasta i osiągnie co najmniej 17 punktów albo gdy wyczerpią się karty Przesilenia. Zwycięstwo wymaga więc nie tylko sprawnej rozbudowy, ale również właściwego wyczucia tempa gry, planowania przyszłych wojen i przewidywania, kiedy warto jeszcze wzmacniać swoją pozycję, a kiedy trzeba już bezpośrednio uderzyć w rywali.
Podstawą rozgrywki są karty Akcji zagrywane do jednego z trzech sektorów. W swojej turze gracz wybiera kartę, korzysta z premii związanej z danym sektorem, może uruchomić wydarzenie, a następnie wykonuje działania związane z jedną z trzech dziedzin: Religią, Rozwojem albo Władzą. Każda z nich oferuje kilka możliwości i pozwala rozwijać państwo w innym kierunku. Religia pomaga zwiększać morale, budować obiekty sakralne, rozszerzać wpływy i wzmacniać autorytet. Rozwój pozwala zakładać wsie, tworzyć szlaki handlowe i zwiększać dochody. Władza służy natomiast wznoszeniu fortyfikacji i miast, rekrutowaniu wojsk oraz przygotowywaniu się do przyszłych starć.
Kluczowe znaczenie ma rozmieszczanie budynków i ludności. Kontrolowanie większej liczby tych elementów w danym obszarze zapewnia Dominację, która podczas rozliczenia sektora przynosi punkty zwycięstwa. Dodatkowe korzyści można uzyskać dzięki połączeniu danego obszaru szlakiem handlowym. Remisy rozstrzyga pozycja na torze Autorytetu, dlatego nawet działania niezwiązane bezpośrednio z ekspansją mogą później przesądzić o kontroli nad spornym terytorium.
Napięcie rośnie wraz z dokładaniem kolejnych kart Akcji do sektorów. Po osiągnięciu określonego limitu następuje Przesilenie i sektor jest rozliczany. Najpierw przyznawane są punkty za Dominację, a następnie może dojść do Wojny pomiędzy graczami, którzy zaznaczyli swoją obecność w danym sektorze. Do walki wysyłane są jednostki z armii rezerwowej oraz znaczniki Morale, ale liczba wystawionych sił zależy od poziomu Autorytetu i posiadanej żywności. Miasta oraz obiekty religijne wpływają dodatkowo na liczbę rzucanych kości, a uzyskane wyniki decydują o kolejności i punktach zdobytych w starciu.
Wojna ma trwałe konsekwencje. Po ustaleniu wyniku gracze zadają przeciwnikom straty, które mogą dotknąć nie tylko jednostki, lecz także budynki, ludność i wsie. Ocalałe oddziały można przywrócić do armii za złoto, natomiast pospolite ruszenie przepada bezpowrotnie. Jeśli po walce w danym obszarze nie pozostanie żadne miasto, teren zostaje zrujnowany. Dzięki temu każdy konflikt zmienia układ sił na mapie i może otworzyć nowe możliwości albo przekreślić wcześniejsze inwestycje.
Partia może zakończyć się na kilka sposobów: gdy któryś z graczy zdobędzie 21 punktów zwycięstwa, gdy wybuduje wszystkie swoje miasta i osiągnie co najmniej 17 punktów albo gdy wyczerpią się karty Przesilenia. Zwycięstwo wymaga więc nie tylko sprawnej rozbudowy, ale również właściwego wyczucia tempa gry, planowania przyszłych wojen i przewidywania, kiedy warto jeszcze wzmacniać swoją pozycję, a kiedy trzeba już bezpośrednio uderzyć w rywali.
